10 แนวทางวิทยาศาสตร์ในการแก้มลพิษพลาสติก
OCEAN MATERIAL | 1 มีนาคม 2022 | 14 นาที
10 แนวทางวิทยาศาสตร์ในการแก้มลพิษพลาสติก
มลพิษพลาสติกทิ้งผลกระทบไว้ให้คนรุ่นต่อไป หากอัตรามลพิษปัจจุบันดำเนินต่อ ผู้เชี่ยวชาญคาดว่าภายในปี 2050 ทะเลจะมีพลาสติกมากกว่าปลา เราจึงต้องเร่งหาทางออก ด้วยนวัตกรรมและงานวิจัย นักวิทยาศาสตร์ได้บุกเบิกเทคโนโลยีเพื่อเก็บรวบรวมและป้องกันมลพิษพลาสติก ต่อไปนี้คือสิบแนวทางทางวิทยาศาสตร์
–
มลพิษพลาสติกเป็นหนึ่งในความท้าทายด้านสิ่งแวดล้อมที่เร่งด่วนที่สุดของโลก เนื่องจากพลาสติกส่วนใหญ่ไม่สลายหรือละลายง่าย จึงสะสมในทะเลและใช้เวลาหลายศตวรรษในการแตกสลาย ก่อความเสี่ยงมหาศาลต่อชีวิตในน้ำ สุขภาพมนุษย์ และระบบนิเวศทะเล งานศึกษาคาดว่าภายในปี 2050 จะมีพลาสติกในทะเลมากกว่าปลา
แม่น้ำ มหาสมุทร และทะเลกลายเป็นเส้นทางขนส่งและที่ทิ้งขยะพลาสติกจากกิจกรรมมนุษย์ที่สะดวก มลพิษนี้มีต้นทุนสูง ตั้งแต่การเก็บกู้และฟื้นฟู การสูญเสียรายได้ท่องเที่ยว ไปจนถึงผลต่อสังคมจากสิ่งแวดล้อมเสื่อมโทรม
ทั่วโลกผลิตพลาสติกราว 300 ล้านตันต่อปี แต่มีเพียงประมาณครึ่งหนึ่งที่รีไซเคิล บางคนเชื่อว่าลดการใช้ก็แก้ปัญหาได้ แต่ไม่ได้จัดการพลาสติกที่ปนเปื้อนอยู่แล้ว และนโยบายปัจจุบันยังไม่แสดงประสิทธิผล การผลิตยังเพิ่มขึ้นและคาดว่าจะสูงขึ้นต่อไป
แต่ยังมีความหวัง บุคคลช่วยได้ด้วยการลดใช้ ขณะที่วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีขยายขีดความเป็นไปได้ การร่วมมือกันเป็นสิ่งจำเป็น ในปี 1987 มีพิธีสารมอนทรีออลเพื่อป้องกันความเสียหายต่อชั้นโอโซน มนุษยชาติทยอยเลิกสารอันตรายกว่า 98% ป้องกันมะเร็งผิวหนังได้ประมาณสองล้านกรณี หากเราร่วมมือกันได้ในครั้งนั้น ก็ร่วมมือรับมือมลพิษพลาสติกได้เช่นกัน
1. The Ocean Cleanup
The Ocean Cleanup เป็นตัวอย่างสำคัญของความร่วมมือ Boyan Slat ซีอีโอชาวดัตช์ได้แรงบันดาลใจจากการดำน้ำในกรีซ และตั้งองค์กรเพื่อเก็บพลาสติกจากแพขยะใหญ่แปซิฟิก System 001 ใช้โครงสร้างลอยน้ำยาว 600 เมตร ออกแบบเพื่อดักขยะทะเลรวมถึงไมโครพลาสติก โดยอาศัยลมและกระแสน้ำรวบรวมขยะ ก่อนขนกลับขึ้นบกเพื่อรีไซเคิล
เป้าหมายคือใช้ระบบในบริเวณสะสมขยะใหญ่ทั้งห้าของโลก และกำจัดพลาสติกในแพขยะใหญ่แปซิฟิก 50% ภายในห้าปี
2. เทคโนโลยีดาวเทียม NASA
Cyclone Global Navigation Satellite System (CYGNSS) ของ NASA ซึ่งเดิมออกแบบเพื่อติดตามเฮอริเคน สามารถตรวจความเข้มข้นของไมโครพลาสติกโดยวัดความขรุขระของผิวทะเล วิธีที่พัฒนาในปี 2016 นี้เป็นเครื่องมือสำคัญในการติดตามและจัดการมลพิษพลาสติกทะเล อีกทั้งช่วยวิจัยผลกระทบ สนับสนุนการเก็บกู้ขององค์กรไม่แสวงกำไร และปกป้องชีวิตทะเล
3. Ocean Material
Ocean Material เสริมศักยภาพชุมชนผู้เก็บรวบรวมชายฝั่งด้วยห่วงโซ่อุปทานที่มีประสิทธิผลและรับผิดชอบ การทำงานโดยตรงกับชุมชนเพื่อจัดหาขยะพลาสติกทะเลและเปลี่ยนเป็นวัสดุคุณภาพสูงสำหรับเฟอร์นิเจอร์ เสื้อผ้า และบรรจุภัณฑ์ ช่วยส่งเสริมการดำรงชีพอย่างยั่งยืนและเศรษฐกิจท้องถิ่น ความมุ่งมั่นเรื่องค่าตอบแทนที่เป็นธรรมและการจัดหาอย่างรับผิดชอบช่วยให้ผลกระทบสิ่งแวดล้อมต่ำที่สุด
4. เอนไซม์กินพลาสติก
ในญี่ปุ่นเมื่อปี 2016 นักวิทยาศาสตร์ค้นพบเอนไซม์ที่ย่อย PET (พอลิเอทิลีนเทเรฟทาเลต) ได้ Ideonella Sakaiensis 201-F6 หลั่ง PETase เพื่อเปลี่ยน PET เป็นคาร์บอนสำหรับพลังงาน แม้ทำงานช้า แต่นักวิทยาศาสตร์ปรับเอนไซม์ให้ย่อย PET เร็วขึ้น 20% ได้แล้ว
5. เห็ดรากินพลาสติก – Biohm
รา Aspergillus tubingensis ย่อยพอลิยูรีเทนได้ Samantha Jenkins หัวหน้าวิศวกรเทคโนโลยีชีวภาพของ Biohm พบว่ามันกินฟองน้ำพลาสติกที่ใช้ปิดภาชนะเลี้ยง เมื่อย่อยพลาสติก ราก็เพิ่มจำนวนและอาจสร้างวัสดุชีวภาพสำหรับอาหาร วัตถุดิบ หรือยาปฏิชีวนะ
6. ขดลวดนาโนแม่เหล็ก
ขดลวดนาโนแม่เหล็กในขั้นทดลองสามารถเจาะจงและสลายไมโครพลาสติกในทะเลโดยไม่ทำร้ายสิ่งมีชีวิต ขดลวดเคลือบไนโตรเจนและแมงกานีสทำปฏิกิริยากับออกซิเจนเพื่อโจมตีพลาสติก การทดลองระยะแรกพบอัตราลดลง 30–50% ภายในแปดชั่วโมง
7. Licella Holdings – เทคโนโลยี Cat-HTR
บริษัทออสเตรเลีย Licella Holdings พัฒนาเครื่องปฏิกรณ์ไฮโดรเทอร์มอลแบบเร่งปฏิกิริยา (Cat-HTR) ซึ่งใช้ความดันและความร้อนสูงสลายพลาสติกผสมให้เป็นน้ำมัน ไข และพลาสติกที่นำกลับมาใช้ได้ แม้ใช้ได้หลากหลาย ผู้วิจารณ์เตือนว่ากระบวนการอาจสร้างการปล่อยคาร์บอนเพิ่ม
8. PlasticRoad
โครงการ PlasticRoad ในเนเธอร์แลนด์สร้างทางจักรยานและถนนด้วยพลาสติกรีไซเคิล 70% ถนนเหล่านี้ทนทานกว่ายางมะตอย ติดตั้งได้เร็วกว่า มีคาร์บอนฟุตพรินต์ต่ำกว่า และแสดงหลักการออกแบบหมุนเวียน
9. Evoware
สตาร์ทอัพอินโดนีเซีย Evoware เปลี่ยนสาหร่ายเป็นบรรจุภัณฑ์พลาสติกชีวภาพที่กินและละลายได้ แม้มีศักยภาพ ต้นทุนผลิตสูงกว่าพลาสติกทั่วไป และบรรจุภัณฑ์บางชนิดยังมีชั้นพลาสติกหรือกระดาษเพิ่มเติม
10. Nicholas Institute – บัญชีเทคโนโลยีพลาสติก
Nicholas Institute รวบรวมเทคโนโลยีป้องกันหรือเก็บมลพิษพลาสติก 52 รายการ รวมถึง Plastic Fischer Trash Boom ของเยอรมนี และระบบดูด Hoola One ของแคนาดา งานวิจัยเน้นว่าทั้งการป้องกันและเก็บรวบรวมเป็นเรื่องเร่งด่วน
บทสรุป
มลพิษพลาสติกเป็นปัญหาใหญ่ระดับโลก แต่ด้วยวิทยาศาสตร์ นวัตกรรม และเจตจำนงร่วมกัน เราเปลี่ยนทิศทางได้ ทางออกมีอยู่แล้ว ถึงเวลาขยายให้เกิดผลในวงกว้าง
อ่านเพิ่มเติม:
