10 แนวทางวิทยาศาสตร์ในการแก้มลพิษพลาสติก

OCEAN MATERIAL | 1 มีนาคม 2022 | 14 นาที
10 แนวทางวิทยาศาสตร์ในการแก้มลพิษพลาสติก
บทความภาพรวมที่เผยแพร่ในปี 2022 นี้รวบรวมแนวทางป้องกัน ตรวจวัด เก็บรวบรวม และแปรรูปขยะพลาสติก แต่ละแนวทางมีหน้าที่และระดับการพัฒนาต่างกัน ตั้งแต่งานในห้องปฏิบัติการ การทดลองภาคสนาม ไปจนถึงกิจกรรมที่ดำเนินอยู่แล้ว
![]()
–
มลพิษพลาสติกเป็นหนึ่งในความท้าทายด้านสิ่งแวดล้อมที่เร่งด่วนที่สุดของโลก เนื่องจากพลาสติกส่วนใหญ่ไม่สลายหรือละลายง่าย จึงสะสมในทะเลและใช้เวลาหลายศตวรรษในการแตกสลาย ก่อความเสี่ยงมหาศาลต่อชีวิตในน้ำ สุขภาพมนุษย์ และระบบนิเวศทะเล รายงาน New Plastics Economy ปี 2016 เสนอฉากทัศน์ว่า หากแนวโน้มดำเนินต่อไป ภายในปี 2050 น้ำหนักพลาสติกในทะเลอาจมากกว่าน้ำหนักปลา ไม่ใช่คำพยากรณ์ที่แน่นอน (WEF, 2016)
แม่น้ำ มหาสมุทร และทะเลกลายเป็นเส้นทางขนส่งและที่ทิ้งขยะพลาสติกจากกิจกรรมมนุษย์ที่สะดวก มลพิษนี้มีต้นทุนสูง ตั้งแต่การเก็บกู้และฟื้นฟู การสูญเสียรายได้ท่องเที่ยว ไปจนถึงผลต่อสังคมจากสิ่งแวดล้อมเสื่อมโทรม
รายงาน Global Plastics Outlook ของ OECD ระบุว่าในปี 2019 โลกมีขยะพลาสติก 353 ล้านตัน เมื่อหักส่วนที่สูญเสียระหว่างกระบวนการแล้ว มีเพียง 9% ที่ได้รับการรีไซเคิลจริง บางคนเชื่อว่าลดการใช้ก็แก้ปัญหาได้ แต่ไม่ได้จัดการพลาสติกที่ปนเปื้อนอยู่แล้ว และนโยบายปัจจุบันยังไม่แสดงประสิทธิผล การผลิตยังเพิ่มขึ้นและคาดว่าจะสูงขึ้นต่อไป
แต่ยังมีความหวัง บุคคลช่วยได้ด้วยการลดใช้ ขณะที่วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีขยายขีดความเป็นไปได้ การร่วมมือกันเป็นสิ่งจำเป็น ในปี 1987 มีพิธีสารมอนทรีออลเพื่อป้องกันความเสียหายต่อชั้นโอโซน มนุษยชาติทยอยเลิกสารอันตรายกว่า 98% ป้องกันมะเร็งผิวหนังได้ประมาณสองล้านกรณี หากเราร่วมมือกันได้ในครั้งนั้น ก็ร่วมมือรับมือมลพิษพลาสติกได้เช่นกัน
1. The Ocean Cleanup
System 001 เป็นต้นแบบระบบเก็บขยะแบบลอยน้ำยาว 600 เมตรที่ The Ocean Cleanup ทดสอบในปี 2018 ปัญหาการกักพลาสติกและโครงสร้างนำไปสู่รุ่นปรับปรุง System 001/B ในปี 2019 นี่คือพัฒนาการในอดีต ไม่ใช่คำอธิบายระบบปัจจุบันหรือหลักฐานว่าได้บรรลุเป้าหมายเก็บกู้ภายในห้าปีตามที่ตั้งไว้แต่แรก
2. เทคโนโลยีดาวเทียม NASA
CYGNSS ถูกส่งขึ้นสู่อวกาศในปี 2016 เพื่อศึกษาเฮอริเคน วิธีที่นำเสนอในปี 2021 ใช้ข้อมูลความขรุขระของผิวทะเลและลมเพื่อประมาณความเข้มข้นของไมโครพลาสติกทางอ้อม ไม่ได้ถ่ายภาพอนุภาคแต่ละชิ้นหรือเก็บพลาสติกออกจากน้ำ อ่านเรื่องวิธีตรวจวัดด้วยดาวเทียมและข้อจำกัด
3. Ocean Material
Ocean Material เสริมศักยภาพชุมชนผู้เก็บรวบรวมชายฝั่งด้วยห่วงโซ่อุปทานที่มีประสิทธิผลและรับผิดชอบ การทำงานโดยตรงกับชุมชนเพื่อจัดหาขยะพลาสติกทะเลและเปลี่ยนเป็นวัสดุคุณภาพสูงสำหรับเฟอร์นิเจอร์ เสื้อผ้า และบรรจุภัณฑ์ ช่วยส่งเสริมการดำรงชีพอย่างยั่งยืนและเศรษฐกิจท้องถิ่น ความมุ่งมั่นเรื่องค่าตอบแทนที่เป็นธรรมและการจัดหาอย่างรับผิดชอบช่วยให้ผลกระทบสิ่งแวดล้อมต่ำที่สุด
4. เอนไซม์กินพลาสติก
ในญี่ปุ่นเมื่อปี 2016 นักวิทยาศาสตร์ค้นพบเอนไซม์ที่ย่อย PET (พอลิเอทิลีนเทเรฟทาเลต) ได้ Ideonella Sakaiensis 201-F6 หลั่ง PETase เพื่อเปลี่ยน PET เป็นคาร์บอนสำหรับพลังงาน แม้ทำงานช้า แต่นักวิทยาศาสตร์ปรับเอนไซม์ให้ย่อย PET เร็วขึ้น 20% ได้แล้ว
5. เห็ดรากินพลาสติก – Biohm
รา Aspergillus tubingensis ย่อยพอลิยูรีเทนได้ Samantha Jenkins หัวหน้าวิศวกรเทคโนโลยีชีวภาพของ Biohm พบว่ามันกินฟองน้ำพลาสติกที่ใช้ปิดภาชนะเลี้ยง เมื่อย่อยพลาสติก ราก็เพิ่มจำนวนและอาจสร้างวัสดุชีวภาพสำหรับอาหาร วัตถุดิบ หรือยาปฏิชีวนะ
6. ขดลวดนาโนแม่เหล็ก
งานวิจัยในห้องปฏิบัติการปี 2019 ศึกษาการใช้สปริงคาร์บอนระดับนาโนที่ปรับหมู่ฟังก์ชันเป็นตัวเร่งการสลายไมโครพลาสติกจากเครื่องสำอาง ภายใต้สภาวะออกซิเดชันที่ควบคุม งานนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่าสามารถนำไปใช้ขนาดใหญ่ในทะเลเปิดได้อย่างปลอดภัย หรือว่ากระบวนการไม่เป็นอันตรายต่อสิ่งมีชีวิตในทะเล
7. Licella Holdings – เทคโนโลยี Cat-HTR
บริษัทออสเตรเลีย Licella Holdings พัฒนาเครื่องปฏิกรณ์ไฮโดรเทอร์มอลแบบเร่งปฏิกิริยา (Cat-HTR) ซึ่งใช้ความดันและความร้อนสูงสลายพลาสติกผสมให้เป็นน้ำมัน ไข และพลาสติกที่นำกลับมาใช้ได้ แม้ใช้ได้หลากหลาย ผู้วิจารณ์เตือนว่ากระบวนการอาจสร้างการปล่อยคาร์บอนเพิ่ม
8. PlasticRoad
โครงการ PlasticRoad ในเนเธอร์แลนด์สร้างทางจักรยานและถนนด้วยพลาสติกรีไซเคิล 70% ถนนเหล่านี้ทนทานกว่ายางมะตอย ติดตั้งได้เร็วกว่า มีคาร์บอนฟุตพรินต์ต่ำกว่า และแสดงหลักการออกแบบหมุนเวียน
9. Evoware
สตาร์ทอัพอินโดนีเซีย Evoware เปลี่ยนสาหร่ายเป็นบรรจุภัณฑ์พลาสติกชีวภาพที่กินและละลายได้ แม้มีศักยภาพ ต้นทุนผลิตสูงกว่าพลาสติกทั่วไป และบรรจุภัณฑ์บางชนิดยังมีชั้นพลาสติกหรือกระดาษเพิ่มเติม
10. Nicholas Institute – บัญชีเทคโนโลยีพลาสติก
Nicholas Institute รวบรวมเทคโนโลยีป้องกันหรือเก็บมลพิษพลาสติก 52 รายการ รวมถึง Plastic Fischer Trash Boom ของเยอรมนี และระบบดูด Hoola One ของแคนาดา งานวิจัยเน้นว่าทั้งการป้องกันและเก็บรวบรวมเป็นเรื่องเร่งด่วน
บทสรุป
มลพิษพลาสติกเป็นปัญหาใหญ่ระดับโลก แต่ด้วยวิทยาศาสตร์ นวัตกรรม และเจตจำนงร่วมกัน เราเปลี่ยนทิศทางได้ ทางออกมีอยู่แล้ว ถึงเวลาขยายให้เกิดผลในวงกว้าง
ประเมินวัสดุรีไซเคิลสำหรับผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม
อุปกรณ์ประมงที่เก็บกลับมาเป็นแนวทางวัสดุที่ประเมินได้ เช่น เม็ด PA6 จากอวนหมดอายุ และเม็ด PP จากเชือกประมงหมดอายุในแบบสีธรรมชาติ MFI 32 หรือสีเขียว MFI 3–4 วัตถุดิบเหล่านี้มาจากอุปกรณ์ที่เก็บหลังสิ้นอายุใช้งาน ไม่ได้หมายความว่าเป็นอุปกรณ์สูญหายที่กู้ขึ้นจากทะเลเสมอไป
หารือการใช้งานและข้อกำหนดวัสดุกับ Ocean Material เพื่อทบทวนข้อมูลเทคนิค เอกสารตรวจสอบย้อนกลับ และทางเลือกจัดหาเกรดที่เลือก
อ่านเพิ่มเติม:



